Synchroniciteit


Geboeid kijk ik naar de vierde aflevering van de Netflix serie Surviving Death ‘Tekenen van de doden’. Het doet mij denken aan mijn schoonzus die gestorven is aan ALS. Haar spieren vielen snel uit, waardoor ze de bovenverdieping van mijn nieuwe huisje niet meer kon bezichtigen. Dus vroeg ik haar of zij na haar dood als vlinder mijn dakterras wilde bezoeken. Met een lach knikte ze, al had ze er nooit bij stilgestaan dat ze als vlinder kon terugkomen. Een paar maanden na haar overlijden belandde ik in een volgende burn-out…

 

Ik ging helemaal naar Bali om er weer bovenop te komen. Eenmaal daar drong het tot mij door dat ik helemaal niet zo ver weg hoefde om mij happy te voelen. Wel bladerde ik daar, aan de andere kant van de wereld, in een tijdschrift waardoor het idee werd geboren om mij in te schrijven voor een tuin op een complex dichtbij mijn huis, vlakbij de duinen. Terug thuis wandelde ik daar rond en ik wist dat ik daar mijn tuin zou vinden. Geduldig wachtte ik nog twee jaar, totdat ik de tuin kreeg toegewezen die exact aansluit bij wie ik ben. Nu het weer lente wordt, voel ik opnieuw het wonder van deze bijzonder plek met edelstenen en kunstwerken van de vorige eigenaresse. Al jarenlang is het mijn plek van bezinning waar ik kon herstellen van mijn chronische vermoeidheid.

 

Omdat ik iedere keer opnieuw opstond en doorging, duurde de burn-out lang. Ondertussen leerde ik overgave en bouwde ik vertrouwen op in het universum. Wachtend op de Liefde van mijn leven gaf ik ruimte aan mijn eenzaamheidsgevoel, terwijl ik oefende om het goed te hebben met mijzelf. Ondertussen pushten mijn leidinggevenden mij onophoudelijk om maar zo snel mogelijk weer aan de slag te gaan en overleed mijn broer plotseling. Totaal uitgeput en compleet ontredderd, besloot ik – na een zoveelste mislukte date – om mijn profiel van de datingssite te halen. Op de valreep ontving ik nog een veelbelovend verzoek tot een date. Toen ik liet weten dat het ‘nu even niet goed uitkwam’, wenste hij mij sterkte en nam min of meer afscheid. Snel stelde ik voor om elkaar eerst een tijdje te schrijven. Gedurende twee weken mailden we elkaar dagelijks hele epistels en groeide een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Onze ontmoeting was een herkenning van eeuwigdurende liefde. Hij bleek schrijver te zijn en beheerde met een compagnon een kleine uitgeverij. Dankzij zijn enthousiasme en redactionele ondersteuning kon ik mijn duizenden dagboekpagina’s herschrijven naar ‘Held op geitenwollen sokken’. Een louterende ervaring.

Drie weken geleden keerden wij terug van onze overwintering in Portugal. Tegen het einde van ons verblijf kwamen we beiden tot de conclusie dat we wel klaar waren met de Algarve. De terugreis was nog spannend, vanwege de strenge coronamaatregelen. Toen Transavia voor de tweede keer onze terugvlucht wijzigde, besloten we om met de auto naar huis te gaan. Daarmee zouden we de verplichte coronatest (PCR) én de sneltest ontlopen. Helaas konden we bij geen enkel autoverhuurbedrijf terecht. Dus legden we ons alsnog neer bij het vliegtuig en de onvermijdelijke, kostbare coronatesten. Nog diezelfde dag vertelde onze gastvrouw dat een Nederlands echtpaar in de buurt iemand zocht die hun auto – Tesla Model S – naar Nederland wilde rijden. Na een ontmoeting en een testritje bekeken we het stukje kust waar hun villa staat. Het toverachtige strand en magisch mooie omgeving overtuigde ons subiet om daar de komende winter een verblijf te gaan zoeken. Na de laatste instructies, overdracht van de Tesla-app en de autosleutels, waren we klaar voor de terugreis. Dat we toch nog een coronatest voor Frankrijk moesten afnemen, kon de pret niet drukken. Vier dagen waanden wij ons miljonairs en ssssssoefden we naar huis.

 

Mijn burn-out ligt inmiddels achter mij. Maar toen ik destijds op mijn dakterras, geëmotioneerd door de spanningen op mijn werk, van het zonnetje probeerde te genieten, streek er een Icarusblauwtje neer op de lavendelstruik. De vlinder vertoefde daar ongewoon lang. Ontroerd en dankbaar viel ik op mijn knieën. Dat die vlinder mijn schoonzus was, wist ik zeker. Want deze kleur blauw was haar lievelingskleur.

 

maart 2021


Comments: 34
  • #34

    Marga Willemse (Monday, 08 March 2021 10:03)

    Wow Loes wat een prachtige ervaringen. Lees er zoveel vertrouwen in het leven in terug. Vanuit het nu. Een Tesla.... en de prachtige blauwe vlinder ontroerd me.
    Veel liefs
    Marga

  • #33

    marjanq (Monday, 08 March 2021 04:44)

    wat een prachtig verhaal Loes!
    inspiretend...en hoopgevend!
    Fijn dat je weer terug bent!
    liefs, mq

  • #32

    Helen (nicht) (Tuesday, 09 February 2021 09:42)

    Loes, Loes.. wat schrijf je toch elke keer weer mooi. Ik ga voor jouw blogs zitten en hang aan je lippen tot de laatste zin. En telkens raakt het me weer en voel ik bepaalde emoties (blijdschap, trots, verwondering, het maakt niet uit wat, maar het maakt iets los..).
    Dankje Loes en hopelijk snel weer eens tot ziens én tot knuffels!
    xxx

  • #31

    Lia de Haas (Sunday, 07 February 2021 10:43)

    Wat Heerlijk weer hoe je alles verwoord . Alvast een Dikke knuffel van mij .

  • #30

    Irene (Saturday, 06 February 2021 22:19)

    Wat mooi beschreven lieve Loes, jou pad zowel in als uit het dal.
    Fantastische foto ook van jou
    X irene

  • #29

    Helen van Houts (Monday, 04 January 2021 12:42)

    Lieve Loes
    Het ziet er heerlijk uit, jullie Portugees paradijsje. Maar inderdaad, belangrijker is dat je in harmonie bent met jezelf. Dat heb je weer prachtig omschreven.
    Ook voor jou en je lief de allerbeste wensen voor 2021.
    Veel liefs
    Helen , je nichie �

  • #28

    Nelly (Sunday, 03 January 2021 15:39)

    Alle goeds voor jou in 2021!
    Ook hier zijn de liefdevonkjes nog steeds volop aanwezig�.

  • #27

    Inge (Wednesday, 16 December 2020 13:06)

    Hoi Loes,
    dank je voor deze blog. Mooi alweer en oprecht. Nieuwe paden vinden, dat is wat helpend is in het leven. Voor jullie allebei warme en lichte Kerstdagen gewenst! Liefs, Inge

  • #26

    Rinia (Sunday, 08 November 2020 16:59)

    Lieve Loes,

    Wat een prachtige ervaring en wat heb je dit weer mooi opgeschreven. Het kan zo in een boek.
    Mooie foto’s ook, ga vooral zo door, ik geniet van je schrijfkunst.
    Liefs
    Rinia

  • #25

    Alice van der Steen (Sunday, 08 November 2020 07:54)

    Wauw geweldig wat een mooie belevenis, ik ga vanmiddag heerlijk wandelen in het bos en hoop dat ik deze wezens ook mag ontmoeten � wat leuk geschreven lieve Loes heb er nu al zin in,
    liefs Alice �

  • #24

    Selwyn Strijker (Wednesday, 14 October 2020 08:06)

    en Zó is het!

  • #23

    Gerda van www.madamerenarde.nl (Sunday, 04 October 2020 22:02)

    Dag lieve Loes,
    Ik ben geraakt door jouw mooi geschreven verhaal.
    Ik heb veel inspiratie opgedaan sinds 2 jaar bij Marlon van https://www.innerselftraining.nl/vrije-betaling, en vond haar vrije betaling regeling zo mooi dat ik dit overgenomen heb op mijn website, i.o.m. Marlon. Toen ik het haar vertelde, zei ze: "Prima dat je het overneemt van mij maar let op!! Koppel jouw eigenwaarde niet aan het bedrag wat mensen betalen." Wat een mooie waarschuwing, en wat sluit dit mooi aan bij jouw verhaal. Mooie levenslessen, ik ben dankbaar.
    warme groet
    Gerda

  • #22

    Rinia (Sunday, 06 September 2020 10:43)

    Lieve Loes, wat ontzettend mooi- en eerlijk geschreven. Je bent een prachtmens�.

  • #21

    Alice van der Steen (Sunday, 02 August 2020 13:22)

    Zo mooi en lief geschreven, fantastisch de natuur met alles wat er bloeit en groeit ik kom graag een kopje kruiden thee bij jou drinken als het gelegen komt, lieve groeten Alice van der Steen ���

  • #20

    Rinia (Sunday, 02 August 2020 10:42)

    Lieve Loes,

    Wat prachtig geschreven, je bent ook zo’n mooi en lief mens. Ik geniet van je blogs.

  • #19

    John (Monday, 06 July 2020 22:21)

    Prachtig beschreven Loes. Fijn om er net zo in te staan.

  • #18

    Lia de Haas (Monday, 06 July 2020 14:54)

    Uit mijn hart gegrepen . Ik vlieg met je mee !!!!!

  • #17

    Lia (Monday, 04 May 2020 15:54)

    Weer mooi geschreven . Zo sta ik er dus ook (nog steeds) in. Ik was net bij een vriendin , zij is zo bang ,en blijft alles poetsen , al kijk je er maar naar .Goed dat je weer bent begonnen met les geven . Ik ga ook naar yoga . Met nog 1 persoon , de rest gaat via skype , niet mijn ding.
    Ik ben benieuwd hoever we bij je volgende blog zijn . Hopelijk is het dan wat gezelliger
    Liefs ,
    Lia

  • #16

    Sandra Koot (Saturday, 04 April 2020 23:17)

    Heel mooi Loes, dankjewel ��

  • #15

    Henny de wit (Saturday, 14 March 2020 14:23)

    Super mooie blog Loes, diep doorvoelt, kan helemaal met je mee. Heb er van genoten. En ben blij voor jou dat het goed met je gaat en dat je het fijn hebt gehad in Portugal. Liefs en tot ziens. Henny.

  • #14

    Nelly (Sunday, 09 February 2020 09:20)

    Lieve Loes,
    Fijn te lezen dat alle emoties er mogen zijn en de balans daarin groeiende is.
    Wens je vele oases van rust en balans,
    ook in het hier en nu.
    Dikke knuffel�

  • #13

    Sandra (Saturday, 08 February 2020 23:45)

    Wat mooi Loes ��

  • #12

    Alice van der Steen (Saturday, 08 February 2020 10:16)

    Lieve Loes, wat prachtig verteld wat heerlijk dat het goed gaat met jou. Heerlijk genieten en voelen in Portugal en het verhaal over de prachtige ezels daar moest ik wel even om huilen zo liefdevol, wij kunnen zoveel leren van alle prachtige dieren op aarde veel liefs, ��

  • #11

    Peter (Tuesday, 14 January 2020 19:55)

    Hoi Loes,
    Laatst vroeg iemand die ik een 50 jaar niet had gezien, en Peter hoe is jou leven gegaan.
    Ik antwoordde Tja ik heb een hoop geleerd.
    En leren doe je alleen als je het leven oppakt en verdomd veel fouten maakt.
    En uiteraard zijn er dan heel hele hoop mensen die zelden iets hebben ondernomen en totaal geen inleving kunnen opbrengen in een andere aanpak van zaken en met enorm veel kritiek jou kunnen bekritiseren.
    Maar uiteindelijk hebben deze mensen wel jou zogenaamde fouten of manier van aanpak waargenomen en dat komt er op neer dat jij al deze mensen enorm veel geleerd heb.
    En dat is toch ook iets om trots op te zijn.
    Elk mens die je in je leven ontmoet betekent, of heeft iets voor je betekent. ( alleen kom je er vaak te laat achter) groet Peter

  • #10

    Anneke (Monday, 13 January 2020 10:03)

    Hallo lieve Loes, ik zag je nog dansen laatst. Toen was je nog vol energie . Inderdaad zijn de dingen die de maatschappij drijven soms erg ver buiten onszelf. Het is nooit de bedoeling geweest dat we enige contest zouden winnen, het is inderdaad de bedoeling dat we Leven!!
    We vergeten het allemaal wel eens hoor, dus val je zelf niet hard.
    Je doet het immers fantastisch !
    Wow ik kan jullie gewoon voelen in je verhaal, heerlijk tussen de ezels.
    Veel liefs en een dikke kus
    Anneke

  • #9

    marjanq (Sunday, 08 December 2019 08:00)

    mooi verhaal Loes!
    jaaa...dat steeds " getest " worden...dat herken ik zo goed ook...
    je krijgt steeds situaties ...waarin je op nieuw de kans krijgt om je kracht en eigenwaarde te versterken...juist door allerlei "plagerijtjes" van t universum...
    ik denk dat ik soortgelijke processen als jij heb meegemaakt...
    grappig..ik heb dus nog niet eens je boek kunnen lezen.. maar uit jouw bovenstaand verhaal herken ik al veel...
    en...ik geniet ook zo intens van mijn warme holletje...binnen!
    hou vol lieverd!... je bent een prachtmens!!
    tot gauw ziens hoop ik weer!!

  • #8

    Alice van der Steen (Saturday, 09 November 2019 19:30)

    Super leuk geschreven verhaal en helemaal waar.
    Ik doe het al redelijk goed maar na deze wijze les ga ik nog beter mijn best doen en misschien wel een compost hoop creëren �
    Dank je Loes❤️

  • #7

    José (Saturday, 09 November 2019 13:42)

    Lieve Loes,
    Je boek in een adem uitgelezen, wat een bijzonder verhaal inspirerend moedig en soms herkenbaar.
    Zeer mooi en openhartig geschreven voor mij ben jij een echte Held!

    Geniet van het succes het komt jou !

    p.s
    de spreuk van deze week van Brené Brown geeft mij weer nieuwe kansen om te groeien dank zij jou lieve Loes wat wordt ik daar blij van!!!
    Heb een fijn weekend en graag weer tot maandagochtend.

  • #6

    Ria Nijman (Wednesday, 02 October 2019 22:21)

    Loes, ik heb je boek gelezen en binnen 3 dagen uit! Wilde door, nieuwsgierig. Heel goed geschreven en te lezen. Sommige dingen herkenbaar, ook hoe ik jou kende en misschien juist niet kende. Boeiend en enorm blij dat het leven je nu echt toe lacht, jij je echt goed voelt. Lieve groet uit Limmen.

  • #5

    Ruud (Sunday, 18 August 2019 20:21)

    Erg inspirerend om te lezen . Moedig om je zelf zo bloot te geven .
    Zeer bijzonder
    Ruud

  • #4

    José (Sunday, 28 April 2019 12:23)

    Lieve Loes, wat heb je weer een mooie blog geschreven! Het leven dat dieren en mensen doorgeven met alle kwetsbaarheid die daarbij hoort. Soms is het een kind die je los moet laten en waar de adem je in de keel kan stokken van spanning of het goed gaat. En soms is het een levenswerk dat het licht ziet en de wereld in gaat. Omringd door alle liefde en zorg . Wat een herkenbaarheid, dank je wel Loes.
    Je boek wordt prachtig! En ook dat zal weer veel herkenbaarheid geven.

  • #3

    Helen (nicht) (Sunday, 21 April 2019 22:42)

    Mooi en herkenbaar...
    Dankje, fijn dat je dit deelt.
    Veel liefs xxx

  • #2

    Rinia (Sunday, 21 April 2019 21:53)

    Lieve Loes,

    Wat mooi verwoord. Je beschrijft alles zo mooi en zo echt.

    Liefs
    Rinia

  • #1

    Ineke Ratsma (Sunday, 21 April 2019 17:57)

    Lieve Loes, Dank weer voor je mooi blog. Telkens weer zo herkenbaar voor mij alleen jij schrijft het zo mooi op. De titel van je boek is pakkend. Ben zo benieuwd en nieuwsgierig naar wat je hebt geschreven. Ik wacht rustig af tot het de wijde wereld in komt. Liefs Ineke

marjanq (Monday, 04 May 2020 07:51)

mooi verhaal Loes...en heel herkenbaar!!
ik volg ook mijn eigen wijsheid...
en geniet enorm..van nix meer hòeven...en helemaal mijn eigen tijd indelen...doen waar ik alleen zelf zin in heb...met in acht nemen van afstand...
zelfs op bezoek bij mijn kleindochtertje..in hun tuin...op afstand!!!...is al n paar keer mogelijk gebleken...��
maar...ik mis wel heel erg...dat ik haar dan niet mag knuffelen...��
dat is het enige nadeel voor mij persoonlijk nu..
ik hoop..en bid..dat deze crisis wel een kentering brengt..
dat we nu vanuit solidariteit met elkaar gaan leven..en niet meer met alleen maar dollartekens in de ogen 
en..dat we weer gaan zòrgen ..voor moeder aarde..ipv haar uitbuiten.
fijn dat je gewoon doorgaat met je lessen in de duinen..Loes!
bizonder!!
hou vol allemaal!!
liefs, marjanq

 

Hans Reijgwart (Sunday, 16 June 2019 14:05)

Hallo Loes,
Ik volg je blog met veel belangstelling. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat ik nu met een andere Loes te maken heb, dan bij onze laatste ontmoeting. Ik heb het gevoel dat je uitstekend in je vel zit - als een vis in het water. Ik ben zeer benieuwd naar je boek, met name het gedeelte over onze gezamenlijke werkgever, die toch eigenlijk de aanzet heeft gegeven tot de persoon die je nu bent.
Een verzoek: zou je op je mailinglist ... willen zetten? Dit is een vriendin van ons die vergelijkbare problemen heeft gehad en die ik jou mail altijd doorstuur.
Liefs en groetjes,
Hans

 

Je bevrijden van het bekende heet sterven – pas dan leef je echt

 

Krishnamurti 

 

 

 

 

Als het bordje Glimlach

voor de ingang hangt,

is de tuin niet te bezoeken.

Designed by Ed&Loes