Vrij natuur-lijk

Vlak voor mijn terras is het een komen en gaan van ontelbaar veel bijen, hommels en andere zoemers. De bloemen lokken allerhande insecten met prachtige kleuren en vormen. 

Deze mooie natuur hebben we nodig; de bomen en planten voor de frisse lucht, vogels waar we blij van worden en vrolijk geurende bloemen. De insecten zorgen voor verstuiving van de bloemen. Veel vogels leven weer van insecten. Zonder insecten zal het leven op aarde een stuk moeilijker worden. Hoe langer ik erover nadenk hoe gekker ik de manier waarmee wij omgaan met de natuur vind. De natuur moet behouden blijven, dat is een klare zaak.

 

We zijn voor gezond voedsel ook deels afhankelijk van insecten. Uit onderzoek is gebleken dat er 75 procent minder insecten zijn dan dertig jaar geleden. En volgens de laatste analyses zal deze sterfte zich de komende decennia voortzetten. De belangrijkste boosdoeners zijn het gebruik van pesticiden in de intensieve landbouw, verstedelijking en klimaatverandering.

 

Alle spinnen verwelkom ik in mijn tuinhuis, want ook zij houden de natuur levend. Ik kijk met bewondering naar dit prachtige schepsel in alle soorten en maten. Sommige spinnen houden ons huis muggenvrij. Ook het groen dat wij ‘onkruid’ noemen is nodig. De vlinders zijn dol op brandnetel en zelf gebruik ik deze bijzondere plant samen met het zevenblad voor een verkwikkende thee.

 

Geen gif voor de planten of groenten, en ook geen gif op mijn voedsel. Zo koop ik alleen biologisch eten, en spullen waarvan ik zeker weet dat mens noch dier ervoor heeft moeten lijden. Wespen en vogels eten de insecten die het voedsel dat mensen verbouwen in gevaar brengen. Dat zorgt er op een natuurlijke manier voor dat oogsten gered worden, zonder die vernietigende bestrijdingsmiddelen. Alle insecten zijn vrij, zoals ik ook vrij ben om te leven zoals ik wil.

Helaas heb ik niet de energie om zelf groenten te verbouwen op mijn tuin, anders had ik dat zeker gedaan. Het werk dat moet worden gedaan in de tuin in het voorjaar is mij al meer dan genoeg. Samen met mijn tuinmaatje is het in deze tijd flink aanpakken om alles wat groeit en bloeit op orde te houden. Wat ben ik blij met mijn tuinmaatje, want mijn lijf kan meestal de energie in mijn hoofd niet bijhouden. 

 

In mijn hoofd gaat het door over verspilling van kleding en alle soorten koopwaar. Over dat eten niet weggegooid kan worden. Oké, nu stoppen. Mijn zorgen over het behoud van de natuur stapelen zich op. Dit, in combinatie met het werk op mijn tuin, maakt mij vermoeider dan ik al ben. Na jaren van pijnloze ondersteuning, laat mijn knie ook weer van zich spreken. Dik en pijnlijk vanwege een ontstoken pees, wat het werk in de tuin bemoeilijkt. Wat is dit toch, verdorie? Het lijkt wel of mijn vrijheid doelbewust wordt beknot. 

 

Nadat mijn tuinmaatje is vertrokken, zijg ik neer op de ligstoel en laat mijn uitgeputte lichaam rusten. Mijn zere knie en vermoeidheid dwingen mij naar binnen te keren. Oeps, te lang niet gedaan. Mijn gedachten over insecten en hun zorgwekkende situatie laat ik voorbij gaan en ik ga met mijn aandacht naar binnen. Dan voel ik de stilte en rust en komt het inzicht. Je hoeft alleen maar vertrouwen te hebben om vrij te zijn! 

 

Natuurlijk! Ik trap weer eens in mijn bekende valkuil. De aandacht, waar ik het in mijn vorige blog zo uitvoerig over heb gehad, heb ik (te) veel naar buiten gericht. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel is te groot. Laat los om de wereld te willen verbeteren. De wereld zorgt voor zichzelf.

Vertrouw er maar op dat de mensen steeds bewuster worden en dat het goed komt met onze natuur. Wat ik kan doen is liefde in mijn tuin stoppen. De natuur reageert op liefde zodat zij beweegt naar heelheid en harmonie. Met vertrouwen komt liefde tot bloei. Vertrouwen is de absolute zekerheid dat alles in orde is.* 

 

Zodra ik dit tot mij door laat dringen, komt het gevoel van vrij zijn terug. Vrij van lastige en beperkende overtuigingen. Dan ben ik op mijn gemak met wat is en tevreden. Alles wat ik doe is goed. Dat geeft mij voldoening. Het is onze natuur om vrij te zijn. 

 

 

*Citaten uit de Wijsheid van TAO

 

Juni 2019

Comments: 4
  • #4

    José (Sunday, 28 April 2019 12:23)

    Lieve Loes, wat heb je weer een mooie blog geschreven! Het leven dat dieren en mensen doorgeven met alle kwetsbaarheid die daarbij hoort. Soms is het een kind die je los moet laten en waar de adem je in de keel kan stokken van spanning of het goed gaat. En soms is het een levenswerk dat het licht ziet en de wereld in gaat. Omringd door alle liefde en zorg . Wat een herkenbaarheid, dank je wel Loes.
    Je boek wordt prachtig! En ook dat zal weer veel herkenbaarheid geven.

  • #3

    Helen (nicht) (Sunday, 21 April 2019 22:42)

    Mooi en herkenbaar...
    Dankje, fijn dat je dit deelt.
    Veel liefs xxx

  • #2

    Rinia (Sunday, 21 April 2019 21:53)

    Lieve Loes,

    Wat mooi verwoord. Je beschrijft alles zo mooi en zo echt.

    Liefs
    Rinia

  • #1

    Ineke Ratsma (Sunday, 21 April 2019 17:57)

    Lieve Loes, Dank weer voor je mooi blog. Telkens weer zo herkenbaar voor mij alleen jij schrijft het zo mooi op. De titel van je boek is pakkend. Ben zo benieuwd en nieuwsgierig naar wat je hebt geschreven. Ik wacht rustig af tot het de wijde wereld in komt. Liefs Ineke

Je bevrijden van het bekende heet sterven – pas dan leef je echt

 

Krishnamurti 

 

 

 

 

Als het bordje Glimlach

voor de ingang hangt,

is de tuin niet te bezoeken.

Designed by Ed&Loes