Juwelen van tranen

Het valt soms niet mee om de mooie dingen van het leven te blijven zien. Zeker niet in deze tijden. De zogenaamd ‘versoepelde coronamaatregelen’ druisen geheel tegen mijn gevoelens van logica en rechtvaardigheid in. Hoe bedoel je, versoepeling? Het lijkt eerder op discriminatie. Onze maatschappij verdeelt zich steeds sterker in ‘zij’ versus ‘wij’, terwijl ik juist dieper en dieper voel dat we leven in een wereld van eenheid, zonder dualiteit. Hoe combineer ik deze beide werkelijkheden? 

 

Zo af en toe kijk ik op facebook. Daar vind ik fijne ‘vrienden’ die in staat zijn om de gebeurtenissen die zich nu afspelen van alle kanten te bekijken. Net als ik keren zij naar binnen en vragen zich af: ‘Wat zegt dit over mij? Hoe komt het dat ik zo getriggerd word?’ Tegelijkertijd liegen de verhalen er niet om; er is veel vertwijfeling, verwarring en chaos. Maar, is chaos niet het startpunt van verandering?

 

Terwijl mijn gedachten zo een loopje met mij nemen, valt mijn oog op de musjes, koolmeesjes en pimpelmeesjes die druk in de weer zijn in het vogelbadje voor mijn woonkamer. Ware saamhorigheid. Het is een gespetter en vleugelgefladder van jewelste. De één vliegt weg en de ander komt. Eén musje gaat na zijn bad op de rand zitten, klaar om weg te vliegen. Maar dan keert hij zich om en begeeft zich nogmaals vrolijk tussen zijn maatjes, tot hij helemaal doorweekt is. Een golf van blijheid gaat door mijn lijf en met een brede glimlach weet ik: dít is een wereld van eenheid.

 

Dan dwalen mijn gedachten af naar het recente overlijden van iemand die mij ooit dierbaar was. De laatste jaren vertoefde ze voornamelijk in het verleden. Ze bleef maar terugkeren naar al het onrecht dat haar – in haar beleving – was aangedaan. Haar wrok en verbittering richtte ze naar de buitenwereld. Door een schrijnend gebrek aan eigenwaarde lukte het haar niet om naar binnen te keren. Vrijwel alles ervoer ze als een aanval. Mettertijd moest ik mijzelf beschermen tegen deze destructieve energie. Het kostte mij veel moeite om mij niet net zo schuldig te voelen of te schamen voor wie ik ben. Met bezwaard hart om een leven dat zo moest eindigen, neem ik in diepe stilte afscheid van haar. Daarbij herbeleef ik een vervlogen moment van wederzijdse liefde. Ik huil zilte tranen van pijn vermengt met liefde die ooit was. Compassie welt in mij op en omringt mij met een weldadige warmte. Ja, ik ben verbonden met alles wat is.

Wat er ook in de wereld gebeurt, ver of dichtbij, ik leer dat alles in mijzelf zit. Wat zegt het over mij dat ik niet welkom was op haar uitvaart? Moet ik haar vergeven of mijzelf? Als ik haar vergeef dan zou dat betekenen dat ik mijzelf minder kwetsbaar acht dan zij, of mijzelf superieur voel. Maar dat is niet zo. Uiteindelijk weet ik niet wat er in haar is omgegaan. Het enige dat ik kan, is proberen mijzelf te doorgronden. Dat proces gaat net zolang door tot ook ik sterf. Mijzelf vergeven voor wie ik ben? Alles zit in mij. Liefde en schoonheid, maar ook duisternis, onvrede en gevoelens van minderwaardigheid. Alleen wat in mij zit, kan ik ook in de ander zien. Kijkend naar het duister ben ik dankbaar om daarin te ontdekken dat er altijd een lichtpunt is. Wat doet liefde? Zij heeft mededogen met alles wat is. Zij weet dat er niets verkeerds bestaat. Ook al leven wij hier in dualiteit. Daar hebben wij mee te dealen. 

 

Of kunnen we ermee spelen? Onderweg naar mijn tuin bewonder ik vol van emotie de kleurrijke weidebloemen. Kromgekrulde bladeren vallen van de bomen. De voorbijzeilende wolken creëren af en toe een bliksemlichtflits. Als ik later weer naar huis fiets striemt de regen mijn gezicht. Nog druipend van het hemelwater sta ik in mijn huiskamer. Buiten ontwaar ik alle kleurtinten in de wolken. De grote boom met zwaarwegende takken, nog vol in het blad, zwiept heen en weer in de stormachtige wind. De meesjes vliegen naar de vogelhokjes waar ze beschutting vinden voor het onstuimige weer. 

 

Ja, dan voel ik mij gelukkig om wie ik ben! Ik ben één met deze natuurkracht. Ik voel liefde, op elk moment, in alles wat is. Ik ben dankbaar voor iedere gebeurtenis die mij helpt ontzag te hebben voor het leven. Het gaat niet om wat er in de wereld gebeurt, maar wat er speelt in mijn hart. En als ik huil, huil ik juwelen van tranen. 

 

Oktober 2021

 

Met dank aan de kaarten van Toni Carmine Salerno, Gaia Orakel en aan mijn lief die mijn blog nóg mooier heeft gemaakt.

 


Comments: 44
  • #44

    Rinia (Tuesday, 19 October 2021 19:37)

    Lieve Loes, wat een mooi en openhartig verhaal. Dank je wel dat je dit met ons deelt❤️

  • #43

    Marleen (Sunday, 03 October 2021 20:35)

    Lieve loes, wat heb je een prachtig en eerlijk stuk tekst geschreven, heel herkenbaar!
    Ik vind je zo’n mooi en lief mens en ben ontzettend dankbaar dat je op mijn pad bent gekomen.

  • #42

    Lia de Haas (Sunday, 03 October 2021 16:25)

    Wat heb je dit prachtig weer gegeven . Heel mooi . Ik heb een kaart getrokken bij Gaia Orakel , en wat denk je " Juwelen van Tranen "

  • #41

    John Werkhoven - Spang (Sunday, 03 October 2021 14:03)

    Wat een eerlijke mooie hartverwarmende blog. Dankjewel!

  • #40

    Helen (nicht) (Sunday, 03 October 2021 09:15)

    Mooi Loes…, wat een rijkdom wanneer je je gedachten en je gevoelens en je ervaringen zo mooi en verhelderend kunt verwoorden… waardoor verdriet en verwarring een plekje vinden in geluk.
    Voor jezelf, maar ook voor je lezers. Prachtig…
    Liefs

  • #39

    Helen (nicht) (Sunday, 05 September 2021 17:32)

    Loes…, wat heftig….
    Sterkte met het verwerken…, dit moet in alle opzichten een loodzware ervaring zijn geweest…
    xxx Helen

  • #38

    Anneke (Sunday, 05 September 2021 14:29)

    Nou Loes, dat lijkt me heftig zeg om dit inderdaad weer even te laten bezinken in je systeem. Ik wens je sterkte maar zo te lezen doe je het ongelooflijk goed in je nieuwe leven. Fijn.
    Lieve groet
    Anneke

  • #37

    Alice van der Steen (Sunday, 05 September 2021 13:40)

    Lieve Loes, kippenvel hoe je dit beschrijft, van het begin tot het eind.
    Ook dit hoort bij het leven, wat prachtig is, volledig handelen op gevoel.
    Dankbaar dat ik je ontmoet heb��
    Liefs Alice ❤️

  • #36

    Je nicht Marion (Sunday, 05 September 2021 13:31)

    Jeetje Loes, zo fijn om weer een blog van je te lezen. Je weet alles zo mooi te beschrijven, ook als je zoiets triests meemaakt.

  • #35

    Nelly (Sunday, 05 September 2021 13:21)

    Wow Loes.....
    Diep respect, loslaten, geen verwachting, alleen in het NU!

  • #34

    Marga Willemse (Monday, 08 March 2021 10:03)

    Wow Loes wat een prachtige ervaringen. Lees er zoveel vertrouwen in het leven in terug. Vanuit het nu. Een Tesla.... en de prachtige blauwe vlinder ontroerd me.
    Veel liefs
    Marga

  • #33

    marjanq (Monday, 08 March 2021 04:44)

    wat een prachtig verhaal Loes!
    inspiretend...en hoopgevend!
    Fijn dat je weer terug bent!
    liefs, mq

  • #32

    Helen (nicht) (Tuesday, 09 February 2021 09:42)

    Loes, Loes.. wat schrijf je toch elke keer weer mooi. Ik ga voor jouw blogs zitten en hang aan je lippen tot de laatste zin. En telkens raakt het me weer en voel ik bepaalde emoties (blijdschap, trots, verwondering, het maakt niet uit wat, maar het maakt iets los..).
    Dankje Loes en hopelijk snel weer eens tot ziens én tot knuffels!
    xxx

  • #31

    Lia de Haas (Sunday, 07 February 2021 10:43)

    Wat Heerlijk weer hoe je alles verwoord . Alvast een Dikke knuffel van mij .

  • #30

    Irene (Saturday, 06 February 2021 22:19)

    Wat mooi beschreven lieve Loes, jou pad zowel in als uit het dal.
    Fantastische foto ook van jou
    X irene

  • #29

    Helen van Houts (Monday, 04 January 2021 12:42)

    Lieve Loes
    Het ziet er heerlijk uit, jullie Portugees paradijsje. Maar inderdaad, belangrijker is dat je in harmonie bent met jezelf. Dat heb je weer prachtig omschreven.
    Ook voor jou en je lief de allerbeste wensen voor 2021.
    Veel liefs
    Helen , je nichie �

  • #28

    Nelly (Sunday, 03 January 2021 15:39)

    Alle goeds voor jou in 2021!
    Ook hier zijn de liefdevonkjes nog steeds volop aanwezig�.

  • #27

    Inge (Wednesday, 16 December 2020 13:06)

    Hoi Loes,
    dank je voor deze blog. Mooi alweer en oprecht. Nieuwe paden vinden, dat is wat helpend is in het leven. Voor jullie allebei warme en lichte Kerstdagen gewenst! Liefs, Inge

  • #26

    Rinia (Sunday, 08 November 2020 16:59)

    Lieve Loes,

    Wat een prachtige ervaring en wat heb je dit weer mooi opgeschreven. Het kan zo in een boek.
    Mooie foto’s ook, ga vooral zo door, ik geniet van je schrijfkunst.
    Liefs
    Rinia

  • #25

    Alice van der Steen (Sunday, 08 November 2020 07:54)

    Wauw geweldig wat een mooie belevenis, ik ga vanmiddag heerlijk wandelen in het bos en hoop dat ik deze wezens ook mag ontmoeten � wat leuk geschreven lieve Loes heb er nu al zin in,
    liefs Alice �

  • #24

    Selwyn Strijker (Wednesday, 14 October 2020 08:06)

    en Zó is het!

  • #23

    Gerda van www.madamerenarde.nl (Sunday, 04 October 2020 22:02)

    Dag lieve Loes,
    Ik ben geraakt door jouw mooi geschreven verhaal.
    Ik heb veel inspiratie opgedaan sinds 2 jaar bij Marlon van https://www.innerselftraining.nl/vrije-betaling, en vond haar vrije betaling regeling zo mooi dat ik dit overgenomen heb op mijn website, i.o.m. Marlon. Toen ik het haar vertelde, zei ze: "Prima dat je het overneemt van mij maar let op!! Koppel jouw eigenwaarde niet aan het bedrag wat mensen betalen." Wat een mooie waarschuwing, en wat sluit dit mooi aan bij jouw verhaal. Mooie levenslessen, ik ben dankbaar.
    warme groet
    Gerda

  • #22

    Rinia (Sunday, 06 September 2020 10:43)

    Lieve Loes, wat ontzettend mooi- en eerlijk geschreven. Je bent een prachtmens�.

  • #21

    Alice van der Steen (Sunday, 02 August 2020 13:22)

    Zo mooi en lief geschreven, fantastisch de natuur met alles wat er bloeit en groeit ik kom graag een kopje kruiden thee bij jou drinken als het gelegen komt, lieve groeten Alice van der Steen ���

  • #20

    Rinia (Sunday, 02 August 2020 10:42)

    Lieve Loes,

    Wat prachtig geschreven, je bent ook zo’n mooi en lief mens. Ik geniet van je blogs.

  • #19

    John (Monday, 06 July 2020 22:21)

    Prachtig beschreven Loes. Fijn om er net zo in te staan.

  • #18

    Lia de Haas (Monday, 06 July 2020 14:54)

    Uit mijn hart gegrepen . Ik vlieg met je mee !!!!!

  • #17

    Lia (Monday, 04 May 2020 15:54)

    Weer mooi geschreven . Zo sta ik er dus ook (nog steeds) in. Ik was net bij een vriendin , zij is zo bang ,en blijft alles poetsen , al kijk je er maar naar .Goed dat je weer bent begonnen met les geven . Ik ga ook naar yoga . Met nog 1 persoon , de rest gaat via skype , niet mijn ding.
    Ik ben benieuwd hoever we bij je volgende blog zijn . Hopelijk is het dan wat gezelliger
    Liefs ,
    Lia

  • #16

    Sandra Koot (Saturday, 04 April 2020 23:17)

    Heel mooi Loes, dankjewel ��

  • #15

    Henny de wit (Saturday, 14 March 2020 14:23)

    Super mooie blog Loes, diep doorvoelt, kan helemaal met je mee. Heb er van genoten. En ben blij voor jou dat het goed met je gaat en dat je het fijn hebt gehad in Portugal. Liefs en tot ziens. Henny.

  • #14

    Nelly (Sunday, 09 February 2020 09:20)

    Lieve Loes,
    Fijn te lezen dat alle emoties er mogen zijn en de balans daarin groeiende is.
    Wens je vele oases van rust en balans,
    ook in het hier en nu.
    Dikke knuffel�

  • #13

    Sandra (Saturday, 08 February 2020 23:45)

    Wat mooi Loes ��

  • #12

    Alice van der Steen (Saturday, 08 February 2020 10:16)

    Lieve Loes, wat prachtig verteld wat heerlijk dat het goed gaat met jou. Heerlijk genieten en voelen in Portugal en het verhaal over de prachtige ezels daar moest ik wel even om huilen zo liefdevol, wij kunnen zoveel leren van alle prachtige dieren op aarde veel liefs, ��

  • #11

    Peter (Tuesday, 14 January 2020 19:55)

    Hoi Loes,
    Laatst vroeg iemand die ik een 50 jaar niet had gezien, en Peter hoe is jou leven gegaan.
    Ik antwoordde Tja ik heb een hoop geleerd.
    En leren doe je alleen als je het leven oppakt en verdomd veel fouten maakt.
    En uiteraard zijn er dan heel hele hoop mensen die zelden iets hebben ondernomen en totaal geen inleving kunnen opbrengen in een andere aanpak van zaken en met enorm veel kritiek jou kunnen bekritiseren.
    Maar uiteindelijk hebben deze mensen wel jou zogenaamde fouten of manier van aanpak waargenomen en dat komt er op neer dat jij al deze mensen enorm veel geleerd heb.
    En dat is toch ook iets om trots op te zijn.
    Elk mens die je in je leven ontmoet betekent, of heeft iets voor je betekent. ( alleen kom je er vaak te laat achter) groet Peter

  • #10

    Anneke (Monday, 13 January 2020 10:03)

    Hallo lieve Loes, ik zag je nog dansen laatst. Toen was je nog vol energie . Inderdaad zijn de dingen die de maatschappij drijven soms erg ver buiten onszelf. Het is nooit de bedoeling geweest dat we enige contest zouden winnen, het is inderdaad de bedoeling dat we Leven!!
    We vergeten het allemaal wel eens hoor, dus val je zelf niet hard.
    Je doet het immers fantastisch !
    Wow ik kan jullie gewoon voelen in je verhaal, heerlijk tussen de ezels.
    Veel liefs en een dikke kus
    Anneke

  • #9

    marjanq (Sunday, 08 December 2019 08:00)

    mooi verhaal Loes!
    jaaa...dat steeds " getest " worden...dat herken ik zo goed ook...
    je krijgt steeds situaties ...waarin je op nieuw de kans krijgt om je kracht en eigenwaarde te versterken...juist door allerlei "plagerijtjes" van t universum...
    ik denk dat ik soortgelijke processen als jij heb meegemaakt...
    grappig..ik heb dus nog niet eens je boek kunnen lezen.. maar uit jouw bovenstaand verhaal herken ik al veel...
    en...ik geniet ook zo intens van mijn warme holletje...binnen!
    hou vol lieverd!... je bent een prachtmens!!
    tot gauw ziens hoop ik weer!!

  • #8

    Alice van der Steen (Saturday, 09 November 2019 19:30)

    Super leuk geschreven verhaal en helemaal waar.
    Ik doe het al redelijk goed maar na deze wijze les ga ik nog beter mijn best doen en misschien wel een compost hoop creëren �
    Dank je Loes❤️

  • #7

    José (Saturday, 09 November 2019 13:42)

    Lieve Loes,
    Je boek in een adem uitgelezen, wat een bijzonder verhaal inspirerend moedig en soms herkenbaar.
    Zeer mooi en openhartig geschreven voor mij ben jij een echte Held!

    Geniet van het succes het komt jou !

    p.s
    de spreuk van deze week van Brené Brown geeft mij weer nieuwe kansen om te groeien dank zij jou lieve Loes wat wordt ik daar blij van!!!
    Heb een fijn weekend en graag weer tot maandagochtend.

  • #6

    Ria Nijman (Wednesday, 02 October 2019 22:21)

    Loes, ik heb je boek gelezen en binnen 3 dagen uit! Wilde door, nieuwsgierig. Heel goed geschreven en te lezen. Sommige dingen herkenbaar, ook hoe ik jou kende en misschien juist niet kende. Boeiend en enorm blij dat het leven je nu echt toe lacht, jij je echt goed voelt. Lieve groet uit Limmen.

  • #5

    Ruud (Sunday, 18 August 2019 20:21)

    Erg inspirerend om te lezen . Moedig om je zelf zo bloot te geven .
    Zeer bijzonder
    Ruud

  • #4

    José (Sunday, 28 April 2019 12:23)

    Lieve Loes, wat heb je weer een mooie blog geschreven! Het leven dat dieren en mensen doorgeven met alle kwetsbaarheid die daarbij hoort. Soms is het een kind die je los moet laten en waar de adem je in de keel kan stokken van spanning of het goed gaat. En soms is het een levenswerk dat het licht ziet en de wereld in gaat. Omringd door alle liefde en zorg . Wat een herkenbaarheid, dank je wel Loes.
    Je boek wordt prachtig! En ook dat zal weer veel herkenbaarheid geven.

  • #3

    Helen (nicht) (Sunday, 21 April 2019 22:42)

    Mooi en herkenbaar...
    Dankje, fijn dat je dit deelt.
    Veel liefs xxx

  • #2

    Rinia (Sunday, 21 April 2019 21:53)

    Lieve Loes,

    Wat mooi verwoord. Je beschrijft alles zo mooi en zo echt.

    Liefs
    Rinia

  • #1

    Ineke Ratsma (Sunday, 21 April 2019 17:57)

    Lieve Loes, Dank weer voor je mooi blog. Telkens weer zo herkenbaar voor mij alleen jij schrijft het zo mooi op. De titel van je boek is pakkend. Ben zo benieuwd en nieuwsgierig naar wat je hebt geschreven. Ik wacht rustig af tot het de wijde wereld in komt. Liefs Ineke

marjanq (Monday, 04 May 2020 07:51)

mooi verhaal Loes...en heel herkenbaar!!
ik volg ook mijn eigen wijsheid...
en geniet enorm..van nix meer hòeven...en helemaal mijn eigen tijd indelen...doen waar ik alleen zelf zin in heb...met in acht nemen van afstand...
zelfs op bezoek bij mijn kleindochtertje..in hun tuin...op afstand!!!...is al n paar keer mogelijk gebleken...��
maar...ik mis wel heel erg...dat ik haar dan niet mag knuffelen...��
dat is het enige nadeel voor mij persoonlijk nu..
ik hoop..en bid..dat deze crisis wel een kentering brengt..
dat we nu vanuit solidariteit met elkaar gaan leven..en niet meer met alleen maar dollartekens in de ogen 
en..dat we weer gaan zòrgen ..voor moeder aarde..ipv haar uitbuiten.
fijn dat je gewoon doorgaat met je lessen in de duinen..Loes!
bizonder!!
hou vol allemaal!!
liefs, marjanq

 

Hans Reijgwart (Sunday, 16 June 2019 14:05)

Hallo Loes,
Ik volg je blog met veel belangstelling. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat ik nu met een andere Loes te maken heb, dan bij onze laatste ontmoeting. Ik heb het gevoel dat je uitstekend in je vel zit - als een vis in het water. Ik ben zeer benieuwd naar je boek, met name het gedeelte over onze gezamenlijke werkgever, die toch eigenlijk de aanzet heeft gegeven tot de persoon die je nu bent.
Een verzoek: zou je op je mailinglist ... willen zetten? Dit is een vriendin van ons die vergelijkbare problemen heeft gehad en die ik jou mail altijd doorstuur.
Liefs en groetjes,
Hans

 

Je bevrijden van het bekende heet sterven – pas dan leef je echt

 

Krishnamurti 

 

 

 

 

Als het bordje Glimlach

voor de ingang hangt,

is de tuin niet te bezoeken.

Designed by Ed&Loes