De schoonheid van imperfectie


“There is beauty in the flaw

The grace of imperfection”

Van het album Vector, Haken

 

De gynaecoloog keek bij de controle, een paar maanden na mijn operatie, hoogst verbaasd. “Lig jij met je blote buik in de zon?” In die tijd (1982) wilden de meeste van zijn patiënten een cosmetisch herstelingreep, of ze droegen tijdens zomerse dagen een badpak. Maar op mijn 26ste had ik er geen enkele moeite mee om mijn blote buik met het lelijke litteken te laten zien. De gaten van de krammen waren goed zichtbaar en de ongeveer 15 centimeter lange verticale snee was dik opgezwollen. Deze operatie, waardoor ik kinderloos zou blijven, hoefde niet verborgen te worden. Zo zijn mijn grijze haren, lijntjes en groeven op mijn lijf ook te bewonderen. Schoonheid is van iedere leeftijd. Zelfs in de dood zit bijkomende schoonheid.

 

Leeftijd, de tijd die geleefd is, zie je niet alleen aan de buitenkant. Alle ervaringen worden in onze cellen opgeslagen. Hoe meer we beleefd hebben, hoe meer wijsheid we hebben vergaard. Dat gaat niet zonder horten of stoten. Door bewust te leven en door onze ‘fouten’ en ons ‘falen’ doen we vaardigheid op. We leren behoedzaamheid en iedere weloverwogen stap wordt onderdeel van onze persoonlijkheid. 

 

Zo is mijn concentratie van nature niet perfect, maar vanwege mijn jarenlange stress kan ik mij nu nauwelijks nog focussen. Uit ondervinding weet ik dat mijn volledig leeg getrokken accu niet meer helemaal opgeladen kan worden. Informatie en prikkels kunnen mij snel overspoelen. Zeker negatieve prikkels kunnen mij neerslachtig maken. Ik moet soms alle zeilen bijzetten om niet depressief te worden. Ervaringen uit het verleden hebben zo’n diepe indruk op mij gemaakt dat het lijkt alsof er nauwelijks nog wat bij kan. Daarom vermijd ik zoveel mogelijk stressfactoren. Hoewel mijn emoties nog steeds van grote hoogten naar diepe dalen gaan, zijn ze beter hanteerbaar geworden dan voorheen. 

 

Het liefst wil ik zodra de zon opkomt de zee induiken en genieten van de schoonheid van de natuur. Maar ik heb uren nodig om op te starten. Door mijn hooggevoeligheid en de aantikkende jaren heb ik moeite om mijn lichaamstemperatuur te reguleren. Binnen vijf minuten tijd kan ik van bibberend koud overgaan naar zweetuitbrekend heet. Tijdens de wintermaanden staat alles in mij op de slaapstand. Vergeleken met de zomer functioneer ik dan nog nauwelijks. Dit alles is en blijft best lastig, maar ik heb leren accepteren dat dit bij mij hoort. Ik ben een mens met butsen, schrammen en gebreken. Maakt mij dat minder mooi? Natuurlijk niet. Stel je voor dat we er allemaal als barbiepoppen uit zouden zien, volledig in lijn met het beeld dat de commercie ons blijft voorschotelen. Wat een saaie boel zou dat zijn. Schoonheid uit een potje, of luxueuze kleding zijn niet essentieel. Wat je uitstraalt aan wijsheid en vreugde komt van binnen uit, van de deuken en schrammen die daar zijn opgeslagen. Perfectie bestaat door de gratie van imperfectie.

 

Ook mijn tuin was lange tijd verre van ‘perfect’. Woekerend onkruid, door overhangende takken onbegaanbare paden, planten die te dicht bij elkaar staan en veel te hoge bomen. Maar mijn tuin geeft mij precies wat ik nodig heb. Het leert mij geduldig en vol vertrouwen de natuur haar gang te laten gaan. Niet teveel willen sturen. Zien dat chaos vooral in mijn hoofd zit. Mijn tuin, de natuur, weet echt wel hoe het moet groeien, bloeien, verwelken en vergaan. Tijdens de Nederlandse seizoenen ontvouwt zich deze bewonderenswaardige cyclus, ieder jaar weer. De frisse lente met lieflijke knoppen vol levenslust, de zomer waarin bloemen tot uitbundige wasdom komen, de herfst die het stervensproces inluidt en de diepe slaap van de winter. 

 

Alles is vergankelijk. Hoe langer en aandachtiger ik het leven en sterven van de natuur observeer, hoe meer ik de perfectie van het leven zie. De lieflijkheid van een pasgeboren baby, de ondergaande zon, een verroest hek of verschrompelde bladeren op de grond. Een najaarsstorm die de takken van de bomen blaast, verweerde stoeptegels, verrotte appels… Ja, dan zie ik de optimale schoonheid van imperfectie.

 

september 2020


Comments: 22
  • #22

    Rinia (Sunday, 06 September 2020 10:43)

    Lieve Loes, wat ontzettend mooi- en eerlijk geschreven. Je bent een prachtmens�.

  • #21

    Alice van der Steen (Sunday, 02 August 2020 13:22)

    Zo mooi en lief geschreven, fantastisch de natuur met alles wat er bloeit en groeit ik kom graag een kopje kruiden thee bij jou drinken als het gelegen komt, lieve groeten Alice van der Steen ���

  • #20

    Rinia (Sunday, 02 August 2020 10:42)

    Lieve Loes,

    Wat prachtig geschreven, je bent ook zo’n mooi en lief mens. Ik geniet van je blogs.

  • #19

    John (Monday, 06 July 2020 22:21)

    Prachtig beschreven Loes. Fijn om er net zo in te staan.

  • #18

    Lia de Haas (Monday, 06 July 2020 14:54)

    Uit mijn hart gegrepen . Ik vlieg met je mee !!!!!

  • #17

    Lia (Monday, 04 May 2020 15:54)

    Weer mooi geschreven . Zo sta ik er dus ook (nog steeds) in. Ik was net bij een vriendin , zij is zo bang ,en blijft alles poetsen , al kijk je er maar naar .Goed dat je weer bent begonnen met les geven . Ik ga ook naar yoga . Met nog 1 persoon , de rest gaat via skype , niet mijn ding.
    Ik ben benieuwd hoever we bij je volgende blog zijn . Hopelijk is het dan wat gezelliger
    Liefs ,
    Lia

  • #16

    Sandra Koot (Saturday, 04 April 2020 23:17)

    Heel mooi Loes, dankjewel ��

  • #15

    Henny de wit (Saturday, 14 March 2020 14:23)

    Super mooie blog Loes, diep doorvoelt, kan helemaal met je mee. Heb er van genoten. En ben blij voor jou dat het goed met je gaat en dat je het fijn hebt gehad in Portugal. Liefs en tot ziens. Henny.

  • #14

    Nelly (Sunday, 09 February 2020 09:20)

    Lieve Loes,
    Fijn te lezen dat alle emoties er mogen zijn en de balans daarin groeiende is.
    Wens je vele oases van rust en balans,
    ook in het hier en nu.
    Dikke knuffel�

  • #13

    Sandra (Saturday, 08 February 2020 23:45)

    Wat mooi Loes ��

  • #12

    Alice van der Steen (Saturday, 08 February 2020 10:16)

    Lieve Loes, wat prachtig verteld wat heerlijk dat het goed gaat met jou. Heerlijk genieten en voelen in Portugal en het verhaal over de prachtige ezels daar moest ik wel even om huilen zo liefdevol, wij kunnen zoveel leren van alle prachtige dieren op aarde veel liefs, ��

  • #11

    Peter (Tuesday, 14 January 2020 19:55)

    Hoi Loes,
    Laatst vroeg iemand die ik een 50 jaar niet had gezien, en Peter hoe is jou leven gegaan.
    Ik antwoordde Tja ik heb een hoop geleerd.
    En leren doe je alleen als je het leven oppakt en verdomd veel fouten maakt.
    En uiteraard zijn er dan heel hele hoop mensen die zelden iets hebben ondernomen en totaal geen inleving kunnen opbrengen in een andere aanpak van zaken en met enorm veel kritiek jou kunnen bekritiseren.
    Maar uiteindelijk hebben deze mensen wel jou zogenaamde fouten of manier van aanpak waargenomen en dat komt er op neer dat jij al deze mensen enorm veel geleerd heb.
    En dat is toch ook iets om trots op te zijn.
    Elk mens die je in je leven ontmoet betekent, of heeft iets voor je betekent. ( alleen kom je er vaak te laat achter) groet Peter

  • #10

    Anneke (Monday, 13 January 2020 10:03)

    Hallo lieve Loes, ik zag je nog dansen laatst. Toen was je nog vol energie . Inderdaad zijn de dingen die de maatschappij drijven soms erg ver buiten onszelf. Het is nooit de bedoeling geweest dat we enige contest zouden winnen, het is inderdaad de bedoeling dat we Leven!!
    We vergeten het allemaal wel eens hoor, dus val je zelf niet hard.
    Je doet het immers fantastisch !
    Wow ik kan jullie gewoon voelen in je verhaal, heerlijk tussen de ezels.
    Veel liefs en een dikke kus
    Anneke

  • #9

    marjanq (Sunday, 08 December 2019 08:00)

    mooi verhaal Loes!
    jaaa...dat steeds " getest " worden...dat herken ik zo goed ook...
    je krijgt steeds situaties ...waarin je op nieuw de kans krijgt om je kracht en eigenwaarde te versterken...juist door allerlei "plagerijtjes" van t universum...
    ik denk dat ik soortgelijke processen als jij heb meegemaakt...
    grappig..ik heb dus nog niet eens je boek kunnen lezen.. maar uit jouw bovenstaand verhaal herken ik al veel...
    en...ik geniet ook zo intens van mijn warme holletje...binnen!
    hou vol lieverd!... je bent een prachtmens!!
    tot gauw ziens hoop ik weer!!

  • #8

    Alice van der Steen (Saturday, 09 November 2019 19:30)

    Super leuk geschreven verhaal en helemaal waar.
    Ik doe het al redelijk goed maar na deze wijze les ga ik nog beter mijn best doen en misschien wel een compost hoop creëren �
    Dank je Loes❤️

  • #7

    José (Saturday, 09 November 2019 13:42)

    Lieve Loes,
    Je boek in een adem uitgelezen, wat een bijzonder verhaal inspirerend moedig en soms herkenbaar.
    Zeer mooi en openhartig geschreven voor mij ben jij een echte Held!

    Geniet van het succes het komt jou !

    p.s
    de spreuk van deze week van Brené Brown geeft mij weer nieuwe kansen om te groeien dank zij jou lieve Loes wat wordt ik daar blij van!!!
    Heb een fijn weekend en graag weer tot maandagochtend.

  • #6

    Ria Nijman (Wednesday, 02 October 2019 22:21)

    Loes, ik heb je boek gelezen en binnen 3 dagen uit! Wilde door, nieuwsgierig. Heel goed geschreven en te lezen. Sommige dingen herkenbaar, ook hoe ik jou kende en misschien juist niet kende. Boeiend en enorm blij dat het leven je nu echt toe lacht, jij je echt goed voelt. Lieve groet uit Limmen.

  • #5

    Ruud (Sunday, 18 August 2019 20:21)

    Erg inspirerend om te lezen . Moedig om je zelf zo bloot te geven .
    Zeer bijzonder
    Ruud

  • #4

    José (Sunday, 28 April 2019 12:23)

    Lieve Loes, wat heb je weer een mooie blog geschreven! Het leven dat dieren en mensen doorgeven met alle kwetsbaarheid die daarbij hoort. Soms is het een kind die je los moet laten en waar de adem je in de keel kan stokken van spanning of het goed gaat. En soms is het een levenswerk dat het licht ziet en de wereld in gaat. Omringd door alle liefde en zorg . Wat een herkenbaarheid, dank je wel Loes.
    Je boek wordt prachtig! En ook dat zal weer veel herkenbaarheid geven.

  • #3

    Helen (nicht) (Sunday, 21 April 2019 22:42)

    Mooi en herkenbaar...
    Dankje, fijn dat je dit deelt.
    Veel liefs xxx

  • #2

    Rinia (Sunday, 21 April 2019 21:53)

    Lieve Loes,

    Wat mooi verwoord. Je beschrijft alles zo mooi en zo echt.

    Liefs
    Rinia

  • #1

    Ineke Ratsma (Sunday, 21 April 2019 17:57)

    Lieve Loes, Dank weer voor je mooi blog. Telkens weer zo herkenbaar voor mij alleen jij schrijft het zo mooi op. De titel van je boek is pakkend. Ben zo benieuwd en nieuwsgierig naar wat je hebt geschreven. Ik wacht rustig af tot het de wijde wereld in komt. Liefs Ineke

marjanq (Monday, 04 May 2020 07:51)

mooi verhaal Loes...en heel herkenbaar!!
ik volg ook mijn eigen wijsheid...
en geniet enorm..van nix meer hòeven...en helemaal mijn eigen tijd indelen...doen waar ik alleen zelf zin in heb...met in acht nemen van afstand...
zelfs op bezoek bij mijn kleindochtertje..in hun tuin...op afstand!!!...is al n paar keer mogelijk gebleken...��
maar...ik mis wel heel erg...dat ik haar dan niet mag knuffelen...��
dat is het enige nadeel voor mij persoonlijk nu..
ik hoop..en bid..dat deze crisis wel een kentering brengt..
dat we nu vanuit solidariteit met elkaar gaan leven..en niet meer met alleen maar dollartekens in de ogen 
en..dat we weer gaan zòrgen ..voor moeder aarde..ipv haar uitbuiten.
fijn dat je gewoon doorgaat met je lessen in de duinen..Loes!
bizonder!!
hou vol allemaal!!
liefs, marjanq

 

Hans Reijgwart (Sunday, 16 June 2019 14:05)

Hallo Loes,
Ik volg je blog met veel belangstelling. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat ik nu met een andere Loes te maken heb, dan bij onze laatste ontmoeting. Ik heb het gevoel dat je uitstekend in je vel zit - als een vis in het water. Ik ben zeer benieuwd naar je boek, met name het gedeelte over onze gezamenlijke werkgever, die toch eigenlijk de aanzet heeft gegeven tot de persoon die je nu bent.
Een verzoek: zou je op je mailinglist ... willen zetten? Dit is een vriendin van ons die vergelijkbare problemen heeft gehad en die ik jou mail altijd doorstuur.
Liefs en groetjes,
Hans

 

Je bevrijden van het bekende heet sterven – pas dan leef je echt

 

Krishnamurti 

 

 

 

 

Als het bordje Glimlach

voor de ingang hangt,

is de tuin niet te bezoeken.

Designed by Ed&Loes