Lieve Loes,

 

Je boek, ik heb het uit en ik ben zo enthousiast dat ik je het meteen wil laten weten. 

 

Het ene moment kreeg ik het nog maagdelijk in handen, schreef je er je mooie persoonlijk noot voor me in en ineens ligt het dichtgeslagen naast me. Vanaf de donkere kaft kijk je me met een heldere, trotse en berustende blik aan. Mooi hoe jouw portret, na de inhoud, een eigen taal spreekt. 

 

Mijn hemel: wat een reis! Ik moest mee dat duistere labyrint in, of ik wilde of niet, verdwaalde ontelbare keren in de wirwar van obstakels, paden, paadjes, moerassen, uitdagingen, hobbels en zat klem op de doodlopende stukken en opnieuw, steeds verder, donkerder, duisterder … Toch kroop ik samen met jou langzaamaan naar dat onzichtbare lichtpuntje waarvan jij wist dat het er moest zijn, maar ik (als lezende reisgenoot) nergens kon waarnemen. Alleen hopen.  

 

Hoorde ik iemand het woord pageturner noemen? Helemaal waar.  Je spaart jezelf en ook de lezer niet. Jouw zorgvuldig gekozen woorden zijn ondanks de zwaarte van je onderwerp pittig, integer en niet zonder humor of zelfspot. Knap!

 

In de grote lijnen is jouw verhaal ook mijn verhaal. Dit sterkt en steunt me enorm en ben ik jou zo dankbaar dat jij jouw proces zo gedetailleerd met de wereld deelt. Omdat ik hiervan leer, mezelf door jou beter begrijp en zo weer een stapje kan groeien. 

 

Dankjewel lieve Loes! En ook Ed die jou zo heeft gesteund en dit mede mogelijk gemaakt heeft.  Ongelooflijk liefdevol die kerel!

 

Een stevige knuffel,

 

 

 

Als het bordje Glimlach

voor de ingang hangt,

is de tuin niet te bezoeken.

Designed by Ed&Loes